จรรยาบรรณของนักออกแบบ และเจ้าของสินค้า

ผมตั้งใจที่จะเขียนความคิดเห็นของผมในฐานะผู้ที่เป็นครูสอนเยาวชนให้มีความรู้ในการประกอบสัมมาชีพ ในด้านการใช้งานเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบสื่อสาร ซึ่งกำลังตั้งใจที่จะเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับ “ใครเป็นคนทำร้ายอาชีพนักออกแบบ” ซึ่งผมกำลังจะเขียนในโอกาสต่อไป แต่ก่อนที่จะมาดูเรื่องราวของ ใครจะมาทำร้ายอาชีพนักออกแบบ เรามาดูเรื่องศักดิ์ศรีและจรรยาบรรณของนักออกแบบกันก่อนดีกว่า
ผมได้รับทราบข้อมูลหนึ่งจากอาจารย์ที่สอนเกี่ยวกับการออกแบบที่ผมเคารพท่านหนึ่ง ได้เล่าให้ฟังถึงความคับข้องใจกับพฤติกรรมของนักออกแบบที่ลอกแบบงานจากคนอื่น มาดัดแปลงใส่ในผลงานของตัวเอง ซึ่งผมเห็นแล้วทำให้มีความรู้สึกว่า การละเมิดลิขสิทธิ์ที่นักออกแบบควรตระหนักไม่ใช่เรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟท์แวร์แต่เพียงอย่างเดียว แต่ควรที่จะไม่ละเมิดงานออกแบบของคนอื่นด้วย

ในหลักสูตรการเรียนการสอนที่อยู่ในหลักสูตรของ Adobe ในเนื้อหาชั่วโมงแรกเลย จะมีการพูดถึงการทำความเข้าใจเรื่องบลิขสิทธิ์ในผลงาน ไม่ว่าจะเป้นภาพ งานเขียน ดนตรี….หลายๆ อย่างที่คนสร้างสรรค์คนแรกถือว่าเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์โดยไม่จำเป้นต้องไปจดทะเบียน

จากงานตัวอย่างที่ผมนำมาให้เปรียบเทียบกันดู ผมอยากจะให้นักออกแบบลองพิจารณาและวิเคราะห์ดูจากภาพที่เปรียบเทียบ คุณคิดว่านักออกแบบทั้งสองคนที่อยู่คนละฟากฟ้า คนละเวลา จะใจตรงกันได้จริงๆ หรือ

ภาพชุดแรกเป็นถุงใส่สินค้าของห้างดัง ห้างหนึ่งอยู่ถึงขั้วโลกเหนือ อีกห้างหนึ่งอยู่ในบ้านเรา นักออกแบบช่างบังเอิญใจตรงกัน

ส่วนชุดนี้ เป็นน้ำผลไม้ ตรา เซ็ปเป้ Juice Me ใจตรงกันกับนักออกแบบบรรจุภัณฑ์น้ำผลไม้ของอังกฤษ ตรา Firefly
รสนิยมเดียวกันทั้ง Font และ Art Direction ด้วย …บุพเพสันนิวาส จริงๆ